Nu ook media-aandacht voor ophef rondom Bravecto | Dogzine

Nu ook media-aandacht voor ophef rondom Bravecto

screenshot bravectopetitie

Sinds deze innovatieve, nieuwe manier van ongediertebestrijding voor honden op de markt is, zorgt het voor grote ophef. Het oraal toedienen van een tablet die vanuit het lichaam van de hond vlooien en teken doodt kent een aantal voordelen wat de populariteit snel doet stijgen. Het is gebruiksvriendelijk, de meeste honden eten de smakelijke tablet vrijwillig op. Daarnaast kent het geen nadelen voor de omgeving, waar een hond met een vlooienband of pipet vaak niet geaaid mag worden op de plaats van toediening. Toch zijn er ook alarmerende geluiden over het middel. De tablet van het merk Bravecto is veel gebruikt en dient om de drie maanden toegediend te worden. Wereldwijd verschijnen er geluiden over ziekte en zelfs overlijden bij honden die de tablet hebben gegeten. Soms ontstaat ziekte vlak na het toedienen van een eerste tablet, terwijl andere honden op lange termijn ziekteverschijnselen ontwikkelen. De genoemde symptomen variëren van allergische (huid)reacties tot lever en nierfalen en epileptische aanvallen. Ook atypische ziektebeelden worden gelinkt aan het medicijn. De vraag die nu bij vele opkomt is in hoeverre het middel Bravecto verantwoordelijk is geweest voor de ziekte en het overlijden van deze honden?

6500 leden

De drang naar informatie is groot, wat goed zichtbaar wordt in de goed bezochte facebookgroepen over dit onderwerp. De Nederlandse groep “IS BRAVECTO VEILIG” telt op dit moment bijna 6500 leden en veel actieve onderwerpen. Mensen delen hun ervaringen, vragen om advies en wisselen tips en adviezen uit over alternatieve vlooien en tekenbehandelingen. De internationale Facebook groep “Does Bravecto kill dogs?” is nog groter met meer dan 26.000 leden waar dagelijks veel informatie wordt uitgewisseld. Een van de leden van de Nederlandse Facebookgroep over het omstreden middel is Maurice van Elburg, wiens Beagle overleed aan leverfalen zonder dat er een oorzaak hiervoor gevonden werd. Al snel werd de link gelegd tussen het overlijden en de Bravecto tablet die de hond kort daarvoor heeft gehad. Hij vertelde het verhaal van de zesjarige Beagle Jara vandaag op het NPO1 programma EenVandaag. Na het delen van deze ervaring werd onderzocht hoeveel meldingen van mogelijke bijwerkingen bekend waren. Bij het internationale EMA (European Medicine Agency) waren dit er bijna 3000. Ook het veterinair instituut in Utrecht ontving 50 klachten, waarmee het 10% van alle klachten omvat op dit moment. Zij noemen dit een aanzienlijk aantal en zijn van plan alle klachten grondig te onderzoeken.

Melding

Dierenarts Peter Bracht komt aan het woord in het programma, en benadrukt dat het middel is goedgekeurd door de EMA. Hij ziet vooralsnog geen reden voor onrust en zegt zelf en in samenwerkende praktijken nog geen ziektegevallen gezien te hebben die gelinkt kunnen worden aan Bravecto. Ook de fabrikant van het middel, MSD, is aan het woord gelaten en heeft een reactie gegeven op de gebeurtenis van van Elburg en zijn Beagle. Ook zij benadrukken het vertrouwen in het middel Bravecto en de wereldwijde goedkeuring hiervan. Wel geven zij aan alle klachten serieus te nemen en zich in te zetten voor het verzamelen van klinische informatie. Het is voor huisdierbezitters die vermoeden dan hun hond last heeft (gehad) van bijwerkingen van Bravecto aan te raden om dit zelf of via de dierenarts te melden bij de fabrikant, maar ook EMA en het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen of het Bureau Diergeneesmiddelen. Hier kan men ook zonder medewerking van een dierenarts melding doen van een mogelijke bijwerking.

Wijsheid

Inmiddels staan voor en tegenstanders tegenover elkaar en is het voor hondeneigenaren lastig te bepalen wat wijsheid is. De feiten laten nog op zich wachten omdat er (nog) geen grootschalig onderzoek is gedaan naar de gemelde bijwerkingen. Hoewel de fabrikanten en artsen zich beroepen op de goedkeuring die is afgegeven door EMA, zijn er ook sceptici die geen vertrouwen hebben in de werkzame stof fluralaner. Een van deze mensen is de Duitse biologe Frauke Garbers. Zij schreef in september van dit jaar een rapport over de werking van het middel en de mogelijke gevaren. De meest belangrijke aspecten uit het rapport zijn dan Bravecto geen ongedierte-werende werking heeft. Vlooien en teken moeten eerst een bloedmaaltijd van de hond nuttigen voordat ze in aanraking komen met de werkzame stof. Daarna zullen vlooien binnen 8 uur overlijden en teken binnen 12 uur. Hierdoor kan niet voorkomen worden dat ziekteverwekkers via vlooien of teken worden overgedragen. Bravecto bevat geen stof die voorkomt dat ongedierte zich vastbijt in de hond. Ten tweede is bekend dat de werkzame stof fluralaner maar langzaam afbreekt in het lichaam. De stof slaat zich op in vetweefsel, lever en de nieren en kent een halfwaardetijd van 12 dagen. De halfwaardetijd geeft aan hoe lang het duurt na toediening van een stof tot de helft van de oorspronkelijke hoeveelheid nog over is. Harbers geeft aan dat vanwege deze relatief hoge halfwaardetijd het mogelijk is dat de werkzame stof zich opstapelt in het lichaam met schade aan de nieren en lever tot gevolg.

Onder vuur

De toekomst zal moeten uitwijzen of de angst rond anti parasitaire middelen in tabletvorm gegrond blijkt. Niet alleen Bravecto ligt onder vuur maar ook over andere merken die soortgelijke producten aanbieden zijn onzekerheden. Producten zoals Nexgard en Simparica kennen een soortgelijke werking met andere werkzame stoffen zoals Imidacloprid (Nexgard) en Sarolaner (Simparica). Ook over deze middelen zijn mogelijke bijwerkingen gemeld die verder onderzocht moeten worden.

Dogzine heeft ook MSD om een reactie gevraagd. Zodra wij antwoord krijgen is deze op de site te vinden.

dossier

Wellicht ook interessant

Bravecto

Bijsluiters Bravecto aangepast

In Juli 2016 kondigt Merck een nieuw product aan in de Bravecto-lijn: de spot-on versie van het product dat vlooien en teken bestrijdt bij honden en katten.

dierenarts (stockfoto)

Castratie, let ook op de bijwerkingen

Het castreren van zowel reuen als teven wordt al langer in verband gebracht met verschillende medische aandoeningen.