Meer onderzoek naar de genetica achter maagtorsie | Dogzine

Meer onderzoek naar de genetica achter maagtorsie

duitse herder

Al eerder wist een team van de Fred Hutchinson Cancer Research Center genen aan te wijzen die binnen de Duitse Dog gelinkt werden aan een verhoogd risico op maagtorsie. Een grote doorbrak, want al lange tijd vragen we ons af welke rol erfelijkheid speelt in dit levensbedreigende gezondheidsprobleem. Onderzoeksleider Michael Harkey sprak toen al de wens uit om het onderzoek door te trekken op andere hondenrassen. Dit lijkt nu te gaan gebeuren. De American Kennel Club verleent zijn team een subsidie om onderzoek te doen naar maagtorsie bij Duitse Herders.

We meldden enige tijd geleden al dat het onderzoeksteam van Harkey drie genen had gevonden in de Duitse Dog die in verband werden gebracht met een verhoogd risico op maagtorsie. Elk van deze genen afzonderlijk zou het een risico op een potentieel dodelijke maagtorsie verhogen. Daarnaast vonden ze een afwijkende darmflora in honden met één of meerdere van deze drie genen. Behalve dat het ons dichter bij het verantwoordelijke genotype voor deze aandoening brengt, gaf het ook hoop voor een behandeling. Als de maagtorsie wordt veroorzaakt door deze veranderingen in de darmflora, is dit ook een kans voor een succesvolle behandeling en preventie. Harkey hoopt in de toekomst een therapie te kunnen aanwijzen waarbij het gebruik van bijvoorbeeld probiotica of een aangepast dieet effectief is in het voorkomen van een maagtorsie. Maar voordat het zo ver is zal er nog veel extra onderzoek gedaan moeten worden. Een van de vervolgstappen is om dezelfde genen, welke in verband zijn gebracht met een verhoogd risico op een maagtorsie, aan te tonen in andere rassen.

Het gezondheidsfonds binnen de American Kennelclub (AKC) heeft nu een bedrag beschikbaar gesteld waarmee Harkey en z’n team verder onderzoek kunnen realiseren. Het vervolgonderzoek zal zich richten op de Duitse Herder. Ze hopen er achter te komen of dezelfde genen ook binnen dit ras aantoonbaar zijn bij een verhoogd risico op een torsie. Behalve het DNA wordt er ook gekeken naar de darmflora van deelnemende honden. Zo wordt er gekeken of dezelfde afwijkende darmflora zoals gevonden bij de Duitse Dog ook aanwezig is bij Duitse Herders met een verhoogd risico. Dit zal ze een stukje dichter bij het antwoord brengen of deze veranderingen rasspecifiek zijn of bij alle honden merkbaar zijn. Hoewel sommige rassen bekend staan om een verhoogd risico op een torsie, komt het af en toe voor bij alle ras- en rasloze honden. Men is al lange tijd bezig om de risicofactoren in kaart te brengen, maar tasten hierbij nogal veelal in het duister.

Bij een maagtorsie is er sprake van een draaiing van de maag. Hierdoor wordt de maag afgesloten, iets wat een levensbedreigende situatie kan zijn. Dierenartsen besluiten soms om de maag van de hond chirurgisch vast te laten zetten na een maagtorsie om herhaling te voorkomen. Verder zijn er verschillende tips en adviezen om een maagtorsie te voorkomen, waarvan sommigen elkaar tegenspreken. Het is veelal lastig om een wetenschappelijke onderbouwing te vinden over deze adviezen. Hoewel grote rassen en honden met een diepe borstkas bekend staan om het risico op een maagtorsie wordt het ook gezien in honden die niet aan deze kenmerken voldoen.



 

Wellicht ook interessant

Duitse Dog (stockfoto Pixabay)

Maagtorsie, is het nu wel of niet genetisch en andere verhalen

Maagtorsie, in medische termen GDV oftewel Gastric dilatation-volvulus  is een van de meest voorkomende doodsoorzaken bij honden, bij sommige rassen zelfs een grotere doodsoorzaak dan kanker.

echo maagtorsie

Operatie geeft honden met maagtorsie grote overlevingskans

De midnight killer wordt hij wel genoemd, de maagtorsie.  Een gevreesde conditie voor de hond die bij veel mensen het predicaat "dodelijk" heeft gekregen.  En niet geheel ten onrechte, onderzoek he

duitse herder

Meer onderzoek naar de genetica achter maagtorsie

Al eerder wist een team van de Fred Hutchinson Cancer Research Center genen aan te wijzen die binnen de Duitse Dog gelinkt werden aan een verhoogd risico op maagtorsie.