Operatie geeft honden met maagtorsie grote overlevingskans | Dogzine

Operatie geeft honden met maagtorsie grote overlevingskans

echo maagtorsie

De midnight killer wordt hij wel genoemd, de maagtorsie.  Een gevreesde conditie voor de hond die bij veel mensen het predicaat "dodelijk" heeft gekregen.  En niet geheel ten onrechte, onderzoek heef enkele jaren geleden aangetoond dat 2,5% van alle rashonden doodgaat aan een maagtorsie. Bij de reuzenrassen is dat zelfs 16%, zo werd in Amerika vastgesteld.

Maagtorsie is een complexe aandoening, in die zin dat een scala aan zowel erfelijke als omgevingsfactoren bepaalt of een hond er last van krijgt of niet. Zoals gezegd, de reuzenrassen hebben er veel vaker last van, en rashonden scoren ook slechter dan kruisingen, met bijna 2 keer zoveel rashonden die eraan overlijden dan de mixen. Grote borstomvang is ook een factor die een maagtorsie beïnvloedt. Ook een aantal rassen is er gevoelig voor, de Duitse dog, de Duitse herder, de standaard poedel, de Duitse staande, Akita, Weimaraner, de Mastino Napolitano, stuk voor stuk komt het bij die rassen vaker voor. Ook leeftijd speelt een rol, hoe ouder hoe gevoeliger. Een verschil tussen teven en reuen is nog niet aangetoond.

Een retrospectief onderzoek, dus een onderzoek dat terugkijkt op de ziektegeschiedenissen van duizenden honden zoals die zijn vastgelegd, heeft gekeken of maagtorsie nu echt zo dodelijk is. De conclusie, het is wellicht minder erg dan tot nu toe werd aangenomen, zeker als het lukt om de hond op tijd op de operatietafel te krijgen.

Voor het onderzoek werden de gegevens van ruim 77.000 honden in Engeland verzameld die bij 50 verschillende dierenartsenpraktijken werden behandeld. 492 Van die honden kregen daadwerkelijk een maagtorsie (0,64%). Opnieuw was het de Duitse dog met de grootste kans (14%), gevolgd door de Akita (9,2%)en de Bordeauxdog (7,2%). Op plek 4 en 5 de Ierse setter en Weimaraner. Rashonden kregen over de hele linie in 0,4% van de gevallen een maagtorsie, kruisingen in 0,1%. Ook bleek  dat honden ouder dan 12 er vaker mee te maken kregen.  Gewicht was ook een factor, als je  honden onder de 10 kg een incidentie van 1 geeft, kregen honden tot 20 kg er 1,7 keer vaker mee te maken, tot 30kg 15,7 keer, tot 40 kg 38,5 keer, en daarboven zelfs 168 keer vaker.  We hebben het hier over een kans overigens, niet een daadwerkelijk feit.

Opvallend ook, gecastreerde honden hadden ook een grotere kans, bij een intacte teef gesteld op 1, was de kans voor een gecastreerde teef 1,1, voor een intacte reu 1,2, en een gecastreerde reu 1,7.  Verzekerde honden kregen het ook iets vaker, maar niet zoveel dat dat echt de uitslagen zou beïnvloeden.



tabel kans

De meest opvallende uitslag was echter de overlevingskans. 207 honden werden niet geopereerd (7 waren dood bij aankomst bij de DA),  van de overige 198 honden overleden er 184, het merendeel door euthanasie (178), de 6 overleden spontaan. 14, oftewel rond de 7%, overleefde de maagtorsie. Van de geopereerde honden echter, 285 honden, overleefden 226 honden het (79,3%). 59 honden overleden alsnog, 22 spontaan en 37 door euthanasie. Wel opvallend was dat de geopereerde honden veel jonger waren dan de niet-geopereerde honden. Gewicht maakte niet uit. Bij de niet-geopereerde honden ging het vrijwel steeds om de keus van de eigenaar, waarbij in 30% van de gevallen de kosten voor de operatie van doorslaggevend belang waren.  Ook speelde de manier waarop de hond de dierenartsenpraktijk binnenkwam een rol; als de hond zelf nog kon lopen was de kans op overleven veel groter dan bij honden die al verder ziek waren.

Dit onderzoek, onder leiding van Dan O'Neill in Engeland, liet zien dat de gemiddelde overlevingskans van alle honden  onder de 50% ligt bij maagtorsie, maar dat een operatie die kans naar bijna 80% verhoogt (met de kanttekening dat deze honden er vaak nog net wat beter aan toe waren qua leeftijd). De onderzoekers verwachten overigens dat de overlevingskans bij de geëuthanaseerde honden die geen operatie kregen ook hoger was geweest, maar eigenaren kozen anders. Ook belangrijk voor de diagnostiek, een lagere bloedlactatie geeft in het algemeen een hogere overlevingskans.

operatie vs niet operatie

Opereren bij een maagtorsie heeft dus in veel gevallen zin, en biedt een hogere overlevingskans. Als kanttekening zien de onderzoekers wel dat naarmate de kliniek beter geoutilleerd is (dus overdag, en niet in de noodhulp 's avonds) de kans op overleven groter is.

Met dank aan Dr. D.G. O'Neill (* Pathobiology and Population Sciences , The Royal Veterinary College , Hatfield , Herts  UK) voor het ter beschikking stellen van het originele artikel

bij de foto: Joe Mills, röntgenfoto maagtorsie bij hond

Wellicht ook interessant

Duitse Dog (stockfoto Pixabay)

Maagtorsie, is het nu wel of niet genetisch en andere verhalen

Maagtorsie, in medische termen GDV oftewel Gastric dilatation-volvulus  is een van de meest voorkomende doodsoorzaken bij honden, bij sommige rassen zelfs een grotere doodsoorzaak dan kanker.