Vruchtwater en nageboorte, belangrijker dan je denkt | Dogzine

Vruchtwater en nageboorte, belangrijker dan je denkt

placenta

Als een teef pups krijgt zal ze over het algemeen geneigd zijn de placenta op te eten. 
Wij mensen vinden dat vaak wat onsmakelijk en dat is begrijpelijk. Het is natuurlijk gedrag.
Veel fokkers willen het liever niet en halen de placenta's snel weg bij de teef. Je moet er inderdaad wel snel voor zijn want veel teefjes hebben het ding al weggewerkt voor je als fokker met je ogen kunt knipperen.

Jarenlang werd aangenomen dat de reden van deze "placentofagie", zoals het eten van de moederkoek met een duur woord heet, was om het nest schoon te houden. Maar het blijkt gecompliceerder dan dat. De natuur heeft ook hier weer een prachtige constructie gemaakt. Onderzoek heeft dat al jaren geleden aangetoond maar gek genoeg waren deze feiten nauwelijks bekend. Hoe zit het precies?

Het opeten van de nageboortes en de vliezen is volkomen natuurlijk gedrag voor bijna alle zoogdieren. Het lijkt ook invloed te hebben op de acceptatie van de jongen door de teef. Ook het schoonmaken en drooglikken is van groot belang. In een onderzoek dat hiernaar werd gedaan bleek dat duidelijk:

Uit negen nesten werden de pups direct na de geboorte van de teef gescheiden. De placenta's en vliezen werden verwijderd en de pups werden driemaal gewassen alvorens ze terug bij hun moeder werden geplaatst. Het duurde maar liefst 36 uur voor de teven hun pups accepteerden.

Bij de tweede groep, ook negen nesten, werden de pups inclusief hun nageboortes en vliezen ook van de moeder weggehaald. Ook deze pups werden driemaal gewassen voor ze bij de teef werden teruggelegd. De teven accepteerden geen van alle hun pups. Na ongeveer 2,5 uur werden de pups weer weggehaald en natgemaakt met de placenta's en restanten vruchtwater. Toen ze werden teruggelegd accepteerden alle teven de pups direct.

In de derde groep teven werden de placenta's en vliezen weggehaald en werden de pups eenmaal gewassen voor ze bij hun moeder werden teruggeplaatst. Hier werden de pups direct geaccepteerd.

Deze resultaten wijzen er duidelijk op dat de aanwezigheid van vruchtwater op een geboren pup een trigger is voor de teef te beginnen met likken, schoonmaken, verzorgen en dus ook een band opbouwen.
Hoewel het begrijpelijk is dat fokkers geneigd zijn de pups schoon te maken is dat dus eigenlijk een taak voor de teef. Niet alleen omdat zij de moeder is, maar ook omdat dit fysieke signalen bij de teef in werking laat treden waardoor de pups geaccepteerd en verzorgd worden.


 


Naast het schoonlikken van de pups is er dan het opeten van de nageboortes. Iets dat veel fokkers (deels) proberen voor te zijn, vaak met de motivatie dat de teef er diarree van krijgt. Maar het eten van de nageboortes doet heel wat meer dan veel mensen beseffen, en dat zou wel eens een prima reden kunnen zijn die paar dagen wat slappe ontlasting voor lief te nemen.

Een onderzoeksteam onder leiding van onderzoeker Mark Kristal ontdekte de stof placentale opioïde-verhogende factor, kortweg POEF genoemd. Dit is een endogene opioïde, oftewel een door het lichaam aangemaakte stof die een pijnstillende en kalmerende werking heeft en ook een versterkend effect op de binding met de jongen lijkt te hebben. Kristals onderzoek was erop gericht deze stof te vinden omdat uit andere onderzoeken was gebleken dat vaderdieren, maar ook vrouwelijke groepsgenoten die nageboortes aten een verhoogde drang tot verzorging bleken te hebben. Dit sterkte Kristal in de gedachte dat er een specifieke stof moest zijn die dit gedrag veroorzaakte. En dat bleek dus te kloppen.

Deze ontdekking betekent dus dat het opeten van de nageboortes en het oplikken van het vruchtwater een positief effect heeft op de moederbinding van de teef. Die situatie blijkt ook te kunnen worden omgedraaid: als er problemen zijn met de acceptatie van de pups kan het een uitermate positief effect hebben als er (resten) vruchtwater en placenta's worden ingezet.
Om die reden is het bewaren van enkele nageboortes bij een keizersnede een goed idee, hoewel het waarschijnlijk als ongebruikelijk wordt ervaren. Ook veel dierenartsen blijken onvoldoende op de hoogte van het positieve effect dat de stoffen in de placenta kunnen hebben.

De gevonden stoffen zouden ook een positief effect hebben op postnatale stress en postnatale depressies. Er zijn inmiddels ook onderzoeken bij mensen gaande en er zou al een stroming bestaan die placentofagie bij mensenmoeders propageert.
Op de uitkomst bij dieren hoeven we in elk geval niet te wachten, die is er al: het eten van de placenta heeft een positief effect.
Het werkt pijnstillend en kalmerend en versterkt de binding van de moeder met de jongen.
Alle reden dus om een bevallende teef de nageboorte gewoon op te laten eten en haar zelf haar jongen te laten droog likken.

Wellicht ook interessant

placenta

Vruchtwater en nageboorte, belangrijker dan je denkt

Als een teef pups krijgt zal ze over het algemeen geneigd zijn de placenta op te eten. 
Wij mensen vinden dat vaak wat onsmakelijk en dat is begrijpelijk. Het is natuurlijk gedrag.