Titeren op steeds meer plaatsen toegestaan | Dogzine

Titeren op steeds meer plaatsen toegestaan

injectienaald

Titeren wil zeggen dat de antistoffen tegen bepaalde ziektes in het bloed kunnen worden gemeten. Als die antistoffen hoog genoeg zijn is enten voorlopig niet nodig. Deze manier bepalen wanneer entingen nodig zijn wordt ook wel van enten op maat genoemd en het kan op steeds meer plaatsen.

Het bepalen van de titerwaarde is niet nieuw, we kennen het van het titeren op rabiës. Maar er zijn meer entingen waarvan middels een titerbepaling kan worden vastgesteld of er nog voldoende antistoffen aanwezig zijn in het bloed; ook de antistoffen tegen Distemper (Hondenziekte), Hepatitis en Parvo kunnen zo worden vastgesteld.

Titeren betekent simpelweg dat er wordt gekeken of er antistoffen voor specifieke ziektes aanwezig zijn in het bloed. Zijn die antistoffen aanwezig, dan is er geen reden tot enting over te gaan. Als het lichaam geen antistoffen heeft en er wordt een enting gegeven, dan maakt het lichaam antistoffen aan, net als bij een werkelijke besmetting van de ziekte. Er worden als het ware gecontroleerd antistoffen aangemaakt door een infectie na te bootsen. Raakt het dier nu werkelijk besmet met het virus in kwestie, dan “herkent” het lichaam het aanvallende virus en wordt het direct onschadelijk gemaakt. 

De fabrikanten geven aan dat hun vaccins gegarandeerd drie jaar werkzaam blijven. Tenminste drie jaar wil in de praktijk meestal zeggen dat het effectief langer is, maar dat moet eerst gemeten worden. Met een titerbepaling kan dat. 

Wanneer een dier geënt wordt terwijl er nog voldoende antistoffen aanwezig zijn, slaat de enting niet aan. De enige die van zo’n enting wijzer wordt is degene die hem geeft: de hond zelf heeft er niets aan. Integendeel zelfs, want doordat het immuunsysteem een tik krijgt door de enting daalt de weerstand tijdelijk. Precies wat je niet wilt dus.Vroeger dacht men dat entingen geen kwaad konden, beter teveel dan te weinig. Tegenwoordig weten we beter; er zijn bijwerkingen, die meestal minimaal zijn maar soms ernstig. Daarom is het verstandig de risico’s te beperken en de entingen dus, als dat mogelijk is, ook.

Er wordt niet op alle ziektes getiterd. Bijvoorbeeld rabiës: Rabiës is namelijk ongeacht de uitslag een verplichte enting. Er zullen nooit door middel van een test hierop uitzonderingen worden gemaakt. Dat heeft ermee te maken dat rabiës een absoluut dodelijke ziekte is voor mes en dier; de wet heeft hier speciale regels voor. Je zult dus t.a.t. over een geldige Rabiësenting moeten beschikken indien de hond meegaat naar het buitenland. 

Op de ziekte van Weil kan ook niet worden getiterd. Dit komt doordat Weil een bacteriële ziekte is, waarvoor geen titerbepaling mogelijk is. Voor een virusziekte kan dat wel. Voor titeren wordt een druppel bloed afgenomen en dat wordt middls de “Vaccicheck” getest. De uitslag is in ongeveer een half uur bekend. De enting kan daarna, indien nodig, direct worden gegeven.

En hoe zit het met pups? 

Pups dienen voldoende beschermd het nest te verlaten en dus is het standaard advies nog steeds enten op 6, 9 en 12 weken. Maar nu we weten wat de effecten zijn van die entingen en - in sommige gevallen – het ontbreken van die effecten, is het zinnig ook eens naar de pupentingen te kijken. Want pups krijgen biest van hun moeder en zoals elke fokker weet bevat die biest de maternale afweer die elke pup nodig heeft. 
De theorie zegt dat als de maternale bescherming is uitgewerkt, de DHP-enting kan worden gegeven. Zijn er nog maternale antistoffen aanwezig bij de pup, dan zal de enting niet aanslaan. Omdat dit vroeger niet meetbaar was namen dierenartsen het zekere voor het onzekere en werd er geënt op zes, negen en twaalf weken. Dan was er altijd wel eentje die aansloeg en was de hond beschermd. Maar dat meten, dat kan nu dus wel en zo kan de enting worden aangepast aan de pup. 

Pensions en hondenscholen

Titeren is inmiddels nationaal erkend. Dibevo heeft het als veilig erkend en staat het toe in pensions. Informeer even of een pension of hondenschool het accepteert, want hoewel het wel mag, is accepteren geen plicht. 

Shows

De Raad van Beheer heeft titeren geaccepteerd op hondenshows. Voor buitenlandse honden is rabiës nog steeds verplicht, voor de standaard entingen volstaat een titerbepaling.

Buitenland

Wanneer een hond naar het buitenland gaat is in ieder geval minimaal een rabiësenting verplicht. Kijk voor de verplichtingen op de diverse daarvoor bestemde sites, de ambassade van het betreffende land én informeer bij je dierenarts. Beter teveel geïnformeerd en goed voorbereid dan ter plaatse tegen problemen aanlopen met alle gevolgen van dien. Voor rabiës is geen titerbepaling mogelijk voor verblijf in het buitenland.

dossier

Wellicht ook interessant

strottenhoofd

JLPP, jeugdverlamming van het strottenhoofd

Het strottenhoofd is een onderdeel van het luchtwegsysteem. In het strottenhoofd vinden we de stembanden, de stemplooien en het strottenklepje (epiglottus).

screenshot website

Flinke golfslag bij Waterhondenclubs

Bij de waterhonden is nogal wat beweging in de diverse clubs. Tot voor enkele jaren waren er twee Clubs voor de Lagotto Romagnolo bijvoorbeeld.

loulou

Pup van 9 maanden overleed aan hartworm

Er wordt vaak nonchalant gedaan over ontwormen, maar oplettendheid is geboden. Dat blijkt uit het trieste verhaal van Loulou, dat we van de eigenaar mogen delen: