HR-Hond.... | Dogzine

HR-Hond....

staffordshire terrier (stockfoto)

De Baas, oftewel; de Man des Huizes is geïrriteerd deze ochtend. Het was een lange, warme nacht. Door de temperatuur. En het als een bom ingeslagen HR honden (Hoog Risicohonden) nieuws. Hij moppert, gooit met kastdeuren en zoekt overal naar zijn sleutels. Bonnie dribbelt achter hem aan, oren plat in haar nek en haar bruine ogen groot in haar lieve gezicht. Staart hangt laag en slap. Ik aai haar over haar kop.

“Niks aan de hand, meissie. Baasje is niet boos op jou, maar op zijn sleutels.”

Oren gaan naar voren, staart slingert langzaam tussen de achterpoten.

Baasje vist zijn sleutels van de vloer van het toilet.

“Hebbes!”

Het hele huis haalt opgelucht adem. We hebben collectief en ongemerkt ruim 2 minuten onze adem ingehouden.

“De maatschappij is niet boos op jou, Bonnie. Maar op “iets” dat op jou lijkt,” denk ik bij mijzelf.

Het Monster van Lochness, de Verschrikkelijke Sneeuwman. Chupacabra. Heeft elke samenleving, elke cultuur en elk tijdperk niet zijn eigen Beest? Iets dat we de schuld kunnen geven van ons falen als mens? Iets dat onze overtuiging dat alles maakbaar is, aan het wankelen brengt? En wat doet de mens dan? Iets dat de geschiedenis ons al leerde wat mensen doen; je maakt het stuk. Je opent een jacht, looft een beloning uit. Roept op tot fakkels en hooivorken.

Terwijl op Facebook het virtuele zinken van de Titanic plaatsvindt -de online samenleving van Powerbreedvrienden kan vergeleken worden met het legendarische beeld van het overhellende passagiersschip in de Atlantische Oceaan- rent een groep liefhebbers in paniek over het dek, een andere groep gedraagt zich als het orkest dat gewoon doorspeelt en weer een groep verdringt elkaar bij de reddingsboten terwijl ergens aan de reling mensen besluiten in het koude water te springen. Paniek is groot en de meningen zijn verdeeld.

Maar de meesten van ons, Powerbreedvrienden, zagen dit al lang aankomen. Als een ware Powerbreedmilitie struinden er velen over het internet om hun stokpaardje te verkondigen in een poging het tij te keren.

“Lijn ze aan, alsjeblieft.”

“Ontken de raseigenschappen niet, alsjeblieft.”

“Koop een stamboomhond, alsjeblieft.”

“Laten we met zijn allen zorgen voor een positief beeld naar buiten, alsjeblieft.”

Maar de zon scheen door het vergrootglas waardoor honden werden bekeken, en goede boodschappen verschroeiden als droog gras. Er werd geruzied, gewezen, ontkend, het zou allemaal wel meevallen.

En dus konden we wel van het ergste uitgaan, dat blijkt.

Vanaf het moment dat er een definitief voorstel als wet wordt aangenomen

  • voorlopig is ons kabinet nog steeds demissionair en staat de behandeling van het voorstel van de RDA op de lijst van controversionele zaken * - kan ik mij prima vinden in het verbod op import van honden zonder stamboom zoals aangegeven op de lijst van de RDA. Ook het volgen van een cursus voor toekomstige baasjes lijkt mij helemaal geen overbodige luxe. Net als het verplichten van een FCI stamboom die door de Raad Van Beheer wordt uitgevoerd in Nederland is niets mis mee.  Waar ik wél mee zit is het feit dat het overgrote deel van de maatschappij straks mijn honden niet als individu of hond zien, maar als Hoog Risicohond. En die benaming riekt vooral naar een hele enge hond, of een stempel voor een hond waar je bang voor zou moeten zijn. Er wordt dus bij voorbaat al angst voor een groep honden gecreëerd. Vadertje Staat beschouwt zich immers als Hoog Risico. Een onderscheid dat je onder bevolkingsgroepen als maatschappij niet in je hoofd zou hoeven halen.

Ook het verplicht volgen van een cursus zou weleens een gigantische hindernis kunnen worden. Want waar vind je een hondenschool met genoeg gecertificeerde trainers en gedragstherapeuten die bereid zijn één op één training te geven? We hebben het immers over een groot aantal rassen die bekend staan als hondintolerant. Die kun je niet in groepen van 15 honden met begeleiders een cursus aanbieden. En die gecertificeerde trainers? Hebben we dáár nog ergens een doos van liggen in een Haags Magazijn? Want wettelijk gezien mag iedereen die een hond kan aaien zich gedragstherapeut noemen. Komen er wachtlijsten? Schieten de hondenscholen straks als paddenstoelen uit de grond? En komen er dan ook certificaten voor HR-Hondenscholen?

Wie gaan de uitvoering doen? De Stadswachten of de BOA’s? Onze al overbelaste politiemannen en vrouwen? Of komt er zoiets als de Dierenpolitie die ook al niet écht van de grond kwam? Vragen, vragen. Gedachten in de eerste, warme zomernacht van 2017.

Gelukkig zijn de onderhandelingen over de nieuwe formatie van het Kabinet nog mislukt en komt het zomerreces in zicht. Misschien slaap ik de komende nachten wat beter en kunnen we vanuit onszelf, de rasverenigingen en Verantwoordelijke Powerbreedmilities nog werken aan een milder gestemd beeld bij onze beleidmakers.

Laten we er voorlopig het allerbeste van maken. Verantwoord. Liefdevol. En vooral kijken naar honden als individu. Niet als risicogroep waarvoor de maatschappij moet sidderen en beven.



tekst: Eveline Wijngaard

Wellicht ook interessant