Hond begrijpt toon en inhoud van wat hij hoort | Dogzine

Hond begrijpt toon en inhoud van wat hij hoort

luisterende hond

Veel van ons hebben het geleerd op puppytraining, "het maakt niet uit wat je zegt tegen je hond, als je het maar op een liefdevolle, hoge toon zegt".  En ondanks dat het niet zo is dat elke eigenaar een serie scheldwoorden gebruikt op lieve hoge toon om zijn hond te motiveren, is het een soort van mantra die blijft hangen. Wie heeft niet eens geprobeerd om (een variant van) "rotbeest" op supervriendelijke toon tegen zijn hond  te zeggen.

Maar wacht, want…  het klopt niet. Je hond kan wel degelijk ook het woord begrijpen, en een scheldnaam uitgesproken op innig liefdevolle toon werkt anders dan een koosnaampje op diezelfde toon. Althans, dat beweren onderzoekers aan de Universiteit van Boedapest (Hongarije) die er dan ook onderzoek naar hebben gedaan.  

En dat honden dus ook woorden verstaan, echt begrijpen, is een behoorlijke doorbraak in de wetenschap. "De basisvoorwaarden van het begrip van spraak kunnen ook door niet-verwante soorten worden begrepen".

Het wil nog niet zeggen dat honden binnenkort ook terug gaan spreken, maar honden kunnen wel het begrip van meer dan 1000 woorden leren. Dat op zich suggereert al dat honden tenminste een basisbegrip hebben van die woorden. Maar het is dus meer dan het woord alleen, ook de combinatie toon en woord is begrijpelijk voor de hond.

De woorden zelf hebben betekenis voor de hond

Bij het onderzoek van neurowetenschapper Attila Andics en collega's werden 13 huishonden, Border collies, Labradors, Duitse herders en Chinese naakthonden, onder de CAT-scan gelegd. Elke hond was vooraf getraind om doodstil onder de scanner te blijven liggen. Gedurende hun tijd onder het apparaat kregen ze  vooraf opgenomen fragmenten te horen van hun trainer. Deze woorden, sommigen met een bepaalde intentie en bedoeling (Prima gedaan in het Hongaars), andere zonder betekenis (Als ook, eveneens in het Hongaars). Dezelfde woorden werden zowel op een rijzende, hoogtonige manier uitgesproken als op een neutrale toon.

En bij het analyseren van de scans bleek dat alle honden de "prijzende" woorden, zonder onderscheid naar de toonhoogte, deze verwerkten in hun linkerhersenhelft, net als mensen doen bij het horen van een complimentje. Bij het horen van de begriploze woorden gebeurde dat niet, eveneens ondanks de toonhoogte. En volgens de onderzoeker is dat nergens terug te voeren op afwijkingen in de akoestiek of anderszins aan het geluid liggend. "De woorden zelf hebben betekenis voor de hond."

De intonatie bij de honden werd, opnieuw net als bij mensen, in de rechterhelft van de hersenen verwerkt. Bij prijzende woorden op een lieve toon "lichtte het beloningscentrum in de hersenen op". En dus concluderen de onderzoekers dat honden toon en betekenis van een woord koppelen. OK, die betekenis moeten ze dan wel eerst moeten leren, maar dat geldt voor ons mensen net  zozeer,  niet dan?  "szép munka!"


 


scans

 

Wellicht ook interessant