Agressie is te vinden in de darmen | Dogzine

Agressie is te vinden in de darmen

microscoop

Agressie bij honden is een groot probleem. Het is de oorzaak van fysieke schade en psychisch trauma, er kunnen ziektes door worden overgebracht en kunnen zelfs fatale gevolgen zijn, zowel bij menselijke als bij hondse slachtoffers.
Agressie is daarmee ook een van de belangrijkste oorzaken om honden af te staan. En agressie is een probleem dat herplaatsen vaak uitermate moeilijk maakt, met als gevolg dat er relatief vaak dieren worden geëuthanaseerd. Alle reden dus om hierover meer te weten te komen.

De vraag die we telkens weer tegenkomen is hoe de agressie ontstaat, hoe het te meten valt en vooral ook, of het gedrag valt bij te sturen. Dat voeding invloed heeft op gedrag werd al eerder onderzocht. Zo bleek uit een onderzoek van DeNapoli et al in 2000 dat wijzigingen in het dieet agressie kunnen verminderen. In dat onderzoek werden 11 honden met dominantie-agressie, 11 honden met territoriale agressie en 11 honden met hyperactiviteit getest. Twee van de diëten hadden een laag eiwitgehalte (18%) en het derde dieet had een hoog eiwitgehalte (30%).
Twee van de diëten (een hoog eiwit en een laag eiwit) werden aangevuld met het aminozuur tryptofaan. Uit de testresultaten bleek dat toevoeging van tryptofaan of vermindering van eiwit in een dieet de agressie daadwerkelijk kan verminderen.

Dit waren interessante resultaten, maar een onderzoeksteam vroeg zich af of er andersom ook dingen vindbaar konden zijn. Kon er uit de darmflora een conclusie getrokken worden betreffende het gedrag? Want dat de omgeving direct invloed heeft op het gedrag is bekend: pijn en stress bijvoorbeeld kunnen gedragsbegeleiding sterk beïnvloeden of zelfs totaal onmogelijk maken. Daarom zou het kennen van de lichamelijke processen van groot belang kunnen zijn voor de behandeling van en omgang met agressie.
Er is al bekend dat agressie samengaat met een verhoogd cortisolniveau en een laag serotonineniveau, de vraag is natuurlijk wat daarvan de trigger is. Is dat altijd een reactie op een externe prikkel, of zou het ook anders kunnen liggen?


 


Er zijn nu onderzoeken die aantonen dat de samenstelling van de darmflora direct invloed heeft op de hersenfunctie (Foster et al, 2016). Testen lieten zien dat een verstoring van die darmflora een afname of juist toename kan geven in agressief gedrag. Darmbacteriën kunnen bijvoorbeeld tryptofaan produceren. En tryptofaan, zo leerden we al eerder, heeft invloed op gedrag. Dat komt doordat tryptofaan invloed heeft op de serotoninespiegel.
Reden genoeg kortom voor het onderzoeksteam van Kirchoff, Udell en Sharpton om bij een groep dieren uit een opvang een onderzoek uit te voeren. Het ging om 31 honden die in beslag waren genomen en afkomstig waren uit een illegale organisatie die de dieren had en gebruikte voor hondengevechten. Van de dieren vertoonden er 10 geen agressief gedrag, de overige 21 deden dat wel.
Van alle dieren werden ontlastingsmonsters genomen om zo de darmflora te kunnen vaststellen. De resultaten wezen er op dat er een duidelijk verband zichtbaar is tussen de samenstelling van de darmflora en hondagressie.
Uit het onderzoek kwam ook naar voren dat de darmflora een duidelijke indicatie kan geven van de aanleg voor hondagressie, ook vóórdat dit gedrag zich heeft gemanifesteerd. De onlangs verschenen publicatie geeft aan dat dit onderzoek in eerste instantie vooral bedoeld is om duidelijk aan te tonen dat vervolgonderzoek zinnig is en veelbelovend lijkt te zijn.
Dat er vervolgonderzoeken komen is inmiddels bevestigd. De resultaten zouden goed van groot belang kunnen zijn voor betere diagnoses van afwijkend gedrag.

Wellicht ook interessant

grommende hond

Gromt je hond? Je begrijpt hem beter dan je denkt

Mensen blijken best wel in staat te zijn om de basisemoties van hun hond te begrijpen, alhoewel vrouwen wat beter daarin zijn dan mannen.

foto: Alan Levine

Rechts- of linkspotig, wat zegt het over je hond?

Dit is een hondensite, dus weinigen zullen het onderzoek gezien hebben naar de pootvoorkeur van katten.

Congres, Ineke van Herwijnen

Hoogrisicohond: In de genen en in de eigenaar

Vechthonden, of liever gezegd, hoogrisicohonden. We hebben er allemaal wel een menig over, maar eigenlijk weten we met zijn allen nog onvoldoende.