Wanna play? | Dogzine

Wanna play?

honden zwartwit

‘… samen spelen, samen delen. Ook al ben je nog zo klein, samen spelen is pas fijn’ is de tekst van een kinderliedje die ongevraagd in mijn hoofd opkomt. Geen tientallen, maar honderden honden en hun baasjes lopen op een zonnige zondag in het hondenlosloopgebied. Allemaal met één doel: het fijn hebben. Het toppunt van fijn hebben is ‘fijn samen spelen’. 

honden spelenAls we een puppy kopen, dan hoort een puppy speels te zijn en dus veel te willen spelen. Ieder contact grijpen we aan om ze gezellig te laten spelen. Inderdaad, fijn samen spelen is zelfs goed voor heel veel dingen Op de site van Jantje Beton is te vinden: ‘van buitenspelen worden kinderen gezonder, slimmer en socialer’. En puppy’s zijn nét kinderen. Of andersom.

Wil ieder kind aldoor tikkertje doen of stoeien? Er zijn ook kinderen die liever in hun uppie beestjes in de zandbak willen bestuderen, of – samen - kastelen bouwen. Er zijn kinderen die (wilde) interactie met andere kinderen niet zo heel fijn vinden, en vrij snel gaan huilen als het spel te ruw wordt (waarmee hun gevoel over ‘fijn’ spelen gelijk weer is bevestigd), terwijl het andere kinderen niet wild genoeg kan gaan. Ieder kind is dus anders.

Worden ze inderdaad socialer? 

Als je ziet dat een kind een ander kind ‘voor de grap’ hard met een schepje op het hoofd slaat, laten wij dat dan gaan? Naar gelang het type ouder krijgt zo'n kind het advies: ‘Mep maar goed hard terug’ (want laat 'm maar een toontje lager zingen), of: 'Heej, niet doen! Dat is niet lief, dan doe je hem pijn', met de intentie om kinderen leren rekening te houden met elkaar. Op de crèche en op school leren ze doorgaans ook dat laatste.

Toch herkennen we ook in volwassen mensen vaak nog steeds De Schepjesmepper en De Beestjes-observator.

Bij honden zijn er ook diverse types: Rauwdouwers ('Bully’s'), Blijf-van-mijn-lijfhonden, Eeuwige-puppytypes, Serieus-geborentypes en natuurlijk nog veel meer.

honden spelen 2Dat er op een hondenstrand relatief weinig conflicten zijn, komt doordat eigenaren door lopen en honden elkaar ruim kunnen passeren als ze willen, de ruimte en tijd hebben om af te tasten, en als de ene hond niet leuk of interessant is, dan de andere wel. Daarnaast is het op het strand overzichtelijk en weids, daar houden honden van. Geen smalle paadjes en onoverzichtelijke bochten waar je ineens oog in oog komt te staan met een soortgenoot, of binnen hordes soortgenoten belandt en je geen kant uit kunt. En... waarschijnlijk blijven de notoire vechtersbazen ook thuis.

De kans op conflicten wordt groter als mensen langer op een plek, zoals het terras, verblijven. Dan gaan er andere belangen meespelen. Denk aan territoriumdrift (dit terras is van mij) of voedselagressie (dat wat hier op de grond ligt is van mij en dat wat mijn baasje op zijn bord heeft ook). Kortom: onzekerheid, opbouwende spanning, omdat onbekende honden en mensen steeds ongewild bij jou en je baas in de persoonlijke zone blijven komen.

Als je goed observeert, zie je veel volwassen honden weliswaar even kort contact maken ('hallo wie ben jij?') maar niet tot spel besluiten. Sommige honden zijn leuk aan het spelen, andere lijken fijn te spelen.

Wanneer kan er fijn samen worden gespeeld?

Als er voldoende vertrouwen is - en dat kan al snel als honden in elkaar hetzelfde (spel)type herkennen, maar vaak heeft het tijd nodig. Als ze allebei in een playing mood zijn, en van hetzelfde type spel houden. Als het spel gelijk op gaat (dan ‘wint’ de ene even en dan de andere; grote honden die met kleintjes spelen doen soms bewust aan self handicapping. Als er geen andere belangen of drijfveren meespelen (frustratie, bezit). Als ze elkaar niet pijn doen, en er tijdens het spel steeds rekening wordt gehouden met elkaar. Kortom: als beide partijen er evenveel lol aan beleven.

Hoe kun je zien of er leuk gespeeld wordt?

spelende hondenAan het vriendelijk vragen: ‘Wil je spelen’? O.a. te herkennen aan de spelboog (het door de voorpoten gaan), in combinatie met een speelse mimiek, een speelse staartactie (geen strakke staart of stijve kwispel) en bijvoorbeeld zacht uitdagend happen of blaffen of voorzichtig bek-likken (paaien). Vervolgens moet de uitdagende hond het weten te herkennen als de andere hond geen zin heeft (wegkijken, weglopen, verstarren, grauwen of snauwen, stresssignalen etc.). Het goed kunnen communiceren en rekening met de ander willen houden is dus essentieel.

Kunnen alle pups fijn leren spelen?

Wij hebben ontzettend veel verschillende rassen gecreëerd. Types met een meer natuurlijke, wolfachtige inslag staan doorgaans serieuzer in het leven dan types die gefokt zijn op hunpuppylooks. Er bestaan rassen die gefokt zijn om goed met soortgenoten samen te kunnen leven (meutehonden, sommige retrievers), maar ook die gefokt zijn op zelfstandigheid en waakzaamheid (waakhonden, kuddebewakers), of op mensgerichtheid (zoals vele herderachtige) en zelfs types die gefokt zijn op het uitschakelen van soortgenoten. Ook bestaan er harde en zachte honden.

Binnen die types bestaat er individuele variatie, maar het leuk vinden om altijd en overal met iedereen te willen spelen, of überhaupt interactie te willen hebben, moet wél in de aanleg aanwezig zijn. Zit het totaal niet in de aard van het beestje, dan kun je ‘socialiseren’ tot je een ons weegt, maar wat er niet in zit, komt er niet uit. Voor de meeste pups geldt dat socialiseren - het aangepast leren omgaan met soortgenoten - echt maatwerk is. Soms is less more.

Afhankelijk van je hond kun je dus inschatten hoe fijn er gespeeld gaat worden, en hoe een hondenlosloopgebied wordt ervaren.

Maar misschien wordt het ook tijd voor modernere kinderliedjes.