Het Servicevest | Dogzine

Het Servicevest

don wearing his vest

Ik heb een vraag voor je. Hoe weet je het verschil tussen een hulphond en een normale hond? Als je antwoordt: 'Een hulphond draagt ​​altijd een vest en een normale hond niet' is het antwoord niet helemaal correct.

Het is waar dat we proberen ervoor te zorgen dat al onze hulphonden een soort 'kleding' dragen die aangeeft dat ze werken en niet mogen worden afgeleid. Bepaalde hulphonden-trainingsscholen bieden zelfs een vest in hun eigen kleuren met hun eigen logo erop. Er zijn ook veel hulphonden die zijn opgeleid door hun eigenaar zelf. Hoewel dit wordt gedaan met de hulp van een professionele trainer en ze zich juridisch kwalificeren als een hulphond-team, moeten ze hun eigen kleding kopen en kunnen ze kiezen welke kleuren en logo's ze willen hebben.

Met de luxe van online winkelen, kunnen eigenaren van gewone huis-tuin-en-keukendieren dezelfde vesten en harnassen kopen die door veel hulphondenscholen worden gebruikt. Degenen die hun eigen hulphond hebben getraind, kopen deze vesten en harnassen vaak op dezelfde plek als die eigenaren van gewone huishonden. Aangepaste labels zijn gemakkelijk te verkrijgen, dus het is heel goed mogelijk om een ​​nep-hulphond te maken.

Dit betekent niet alleen dat dat servicevest je straks geen vrije toegang geeft om restaurants, winkels en andere openbare plaatsen te betreden, maar het veroorzaakt ook veel verwarring voor bedrijfseigenaars en gewone mensen op straat.

Als Don en ik uit zijn, heb ik het gevoel dat het vest dat hij draagt ​​vaak wordt genegeerd. Het is een koningsblauw K9 harnas met een reflecterende band aan de voorkant, een handvat en een metalen ring aan de achterkant en het heeft Persoonlijke Hulphond-logo's aan beide zijden. Hoewel de logo's groot en zichtbaar zijn als je dichtbij genoeg bent, moet ik steeds maar mensen vragen om te stoppen met aaien en/of mijn hond af te leiden. Ik raakte zo gefrustreerd dat ik een soort van hoes kocht die ik om het handvat van zijn vest kon wikkelen. Er staan ​​pictogrammen op en ook staat 'Niet Aaien, Niet Afleiden.' Ik gebruik de hoes nu pas een paar weken, maar het lijkt het gewenste effect te hebben. Hoewel ik best wel bereid ben mensen te vragen de tekst hardop voor te lezen als ze hem toch weer afleiden.

Als je eigenaar van een hulphond bent, moet je een legitimatiepas dragen. Het is een soort creditcardpas die in je portemonnee past. De mijne heeft een foto van mij en Don erop. Daarnaast ook zijn basisinformatie en een contactnummer voor Personal Service Dogs. Ik heb het geluk gehad dat niemand in een winkel of restaurant me nog heeft aangesproken en de status van Don als een hulphond ter discussie heeft gesteld. Alle bedrijfseigenaren hebben echter het recht om te vragen om de pas te zien als ze dat willen.

Wat betreft mensen op straat; Ik heb geweldige ervaringen met jonge kinderen en hun ouders. Een kind dat mijn hond wil aaien en een moeder die nee zegt en het 'waarom' uitlegt, geeft me een perfecte gelegenheid om het ze duidelijk te maken. Ik complimenteer de moeder graag met haar uitleg en ik neem graag de tijd om het kind te laten zien wat Don voor mij kan doen.

Een andere situatie waar ik veel plezier aan beleef, is wanneer ik een jong kind hoor vertellen aan zijn ouders dat ze mijn hond niet mogen aaien omdat hij aan het werk is. Ik heb geen idee waar ze deze informatie leren. Het horen van het gebeuren brengt altijd een glimlach op mijn gezicht.

Het zou geweldig zijn als andere mensen een kans hadden om van deze ouder- en kindparen te leren. Dat is de reden voor de column van deze maand. Als je het mij eerst vraagt ​​en ik de tijd heb, zou ik je graag mijn hond willen laten aaien. Ik wil je ook graag laten zien wat hij kan doen om me te helpen.

Als je ooit een hond tegenkomt in een vest of harnas en je weet niet zeker of het een hulphond is, vraag het dan gewoon. Velen van ons zullen de vraag met een grote glimlach beantwoorden.