De grote zoektocht | Dogzine

De grote zoektocht

Yara

Al een paar maanden was ik op zoek naar een pup. Een teefje, Franse Bulldog welteverstaan. Het idee om zelf te gaan fokken was er toen al. Als het teefje voldeed natuurlijk. Maar dan moest zij eerst gevonden worden! Dat is erg lastig als je precies weet wat je wilt en dat is niet hetgeen wat over het algemeen gefokt wordt.

Al een paar maanden stond ik op de wachtlijst bij een goede vriendin/fokker. Haar teefje kon ieder moment loops worden, ze was zelf al een beetje laat. Ze was zelf ook in afwachting van een prachtige pup, een reutje van een andere fokker uit Hongarije. Een reutje waarvan ik het zusje al eens voorbij had zien komen op mijn tijdlijn, alleen was ze al gereserveerd. Toch bleef ze constant in mijn hoofd zitten, maar goed ik was te laat en het had geen zin meer.

Ik zat op school, een van de laatste lesdagen voor mijn opleiding Paraveterinair, ik weet het moment nog precies. Daar was ze weer. Mijn favo meisje. Op een Facebook groep kwam een foto voorbij. En ze was beschikbaar!! De mensen waarvoor ze was gereserveerd waren afspraken niet nagekomen dus was ze weer vrij gekomen. Ik werd direct nerveus, wat natuurlijk nergens op slaat maar ik wilde haar zó graag. Dit keer zou ze echt niet aan mijn neus voorbij gaan! Na overleg met mijn vriend (die nog helemaal niets wist van mijn crush) en de fokster waar ik op de wachtlijst stond heb ik de Hongaarse fokker een berichtje gestuurd via Facebook.

Als je vaker gebruik maakt van Facebook Messenger weet je dat je kunt zien of iemand je berichtje al gelezen heeft. Gedurende die dag checkte ik constant mijn telefoon. Mijn klasgenoten werden helemaal gek van me. Wat ik niet wist was dat mijn vriendin ook een mailtje naar ze had gestuurd. Een andere vriendin had zelf gebeld naar Hongarije! Allebei om deze fokster te laten weten dat het meisje toch écht naar Nederland, naar ons, moest komen. Ontzettend lief natuurlijk! ‘s Avonds pas kreeg ik een berichtje terug en na flink heen en weer te hebben gevraagd en foto’s ontvangen te hebben kregen we eindelijk het verlossende woord. JA, ze mag bij jullie komen wonen!

Op dat moment was ze al rond de 8 weken oud en ze zat dus in Hongarije. Hoe gaan we dit oplossen? Tegenwoordig moet een pupje rabiës geënt zijn en ouder als 15 weken maar gelukkig zaten wij net een paar weken voor ingang van deze regel. De fokker zou het broertje, wat naar mijn vriendin zou gaan, komen brengen naar Nederland in de volgende week. Ons meisje mocht ook mee op deze lange rit. Ineens gingen we van volop in de zoektocht naar over een week een pup in huis! Er moest nog zo ontzettend veel geregeld worden, maar gelukkig is dat allemaal gelukt.

Ondertussen loopt ze hier al bijna 2 jaar rond en zijn we nog net steeds net zo blij met haar als de eerste keer dat we haar zagen. Het is een ontzettende kroelkont, zachtaardig, sociaal en on top of that GEZOND meisje. Zij zal hopelijk de stammoeder worden van onze kennel.  Bulls of Crown Enchilada, ook wel Yara genoemd, zal hopelijk aan het eind van 2016 moeder worden van ons eerste nestje pups!

Volgende week zal ik meer vertellen over de gezondheidsonderzoeken en de overwegingen om te fokken met Yara.

Groetjes Chantal!