Roots | Dogzine

Roots

don1

Uitkleden, iets oppakken als je het laat vallen of zelfs maar je schoenen van de grond pakken. Het zijn dingen die velen van ons doen zonder erbij na te denken. Ze maken deel uit van de dagelijkse routine. Velen van ons doen het onbewust. Wat nu als je onderbewustzijn ruw wordt gewekt door pijn elke keer dat je de post van de deurmat pakt? Wat als je moet kiezen om je dan maar niet aan te kleden? Omdat je weet dat het niet uittrekken van je pyjama zoveel energie bespaart zodat je iets anders kan doen. Ik heb heel lang dezelfde beslissingen genomen.

Ik leef met het Congenital Rubella Syndrome. Dit gebeurt wanneer een moeder besmet raakt met het Rubella-virus, rode hond, tijdens de eerste 12 weken van de zwangerschap. Degenen die met CRS zijn geboren, hebben een verschillende mate van verlies van het gezichtsvermogen, verlies van het gehoor en één of meer hartaandoeningen. Plus een hele reeks andere dingen. Iedereen wordt anders getroffen. Mijn spieren zijn aangetast. Veel van mijn spieren zijn zwak, wat betekent dat veel dingen die ik doe pijnlijk zijn. Soms kan ik zoveel energie gebruiken, dat ik een middagdutje nodig heb.

Ik moest een keuze maken. Neem een vaste verzorger in dienst of krijg een hulphond. Ik ben een hondenmens. Het combineren van iets dat ik nodig heb met iets dat ik leuk zou vinden klonk als een goede keuze. Ik heb een aanvraag ingediend en het proces is begonnen.

Vanaf het moment van aanvragen tot het punt van genieten van het geluid van de snurkende harige viervoeter naast me, was best een rit in de achtbaan. Als bijna blinde rolstoelgebruiker kwamen er een aantal problemen op mijn weg die opgelost moesten worden. Hoe zou ik eigenlijk weten, zien, wanneer mijn hond doet wat ik hem vraag? Hoe kan ik voor hem zorgen en hem meenemen? Voor elk probleem is er het kantelen van gedachten. Als je kantelt, is er geen probleem meer. Ik zal je er meer over vertellen in mijn volgende column.

Photo: AHFotostudio