Huismiddeltjes: witte kool | Dogzine

Huismiddeltjes: witte kool

witte kool

Een van de meest gebruikte huismiddelen is kool. Meestal witte kool, maar in principe volstaat elke soort “sluitkool”, kool dus die in een strak gesloten krop groeit.
In het humane gebruik vroeger heel gewoon en nog steeds een prima geneesmiddel. Maar wat kun je er dan mee? Veel!
Ook in de hondenfokkerij is kool een prima middel. We zetten op een rij waar het voor te gebruiken is.

Allereerst is het een prima middel voor darmen die van slag zijn. Elke dag een pluk zuurkool (30-50 gram voor een hond van ca 15-20 kilo) en dat gedurende een week of twee, drie en het darmstelsel is weer op de rit. Een goed middel om te gebruiken na bijvoorbeeld een antibioticakuur of een darmontsteking.
Het werkt zowel bij diarree als bij verstopping en kan zowel rauw als gekookt worden gegeten.
De werking van dit fenomeen is simpel en ook medisch aangetoond: voor de werking van de darmen is de stof acetylcholine van groot belang. Het brengt prikkels over, waardoor maag en darmen samentrekken (regeling van de peristaltiek) en sappen uitgescheiden worden door de spijsverteringsklieren. Zo kan darmtraagheid worden opgeheven en komt de darmwerking weer op orde.
Zuurkool bevat bovendien cellulose, wat de darmwerking stimuleert. En ook het melkzuur en de minerale zouten werken gunstig. Een middel dus dat nooit faalt.

Bij mensen is het sap van witte kool een beproefd middel tegen maagklachten: het kalmeert vanwege een stof die vroeger vitamine U heette. Bij honden is dit lastiger toe te passen omdat die het sap lastig zullen willen drinken.

Het bekendste is de witte kool echter door het gebruik als middel tegen zwelling en ontsteking. Zenuwpijn, gewrichtspijn, ontstekingen, een omslag van witte kool doet wonderen.
Bij fokkers is het middel veelvuldig gebruikt als het ultieme middel tegen mastitis, melkklierontsteking dus. Zodra er warme melkklieren gevoeld worden en er verhoging optreedt kan men gekneusd koolblad aanbrengen.
De werkwijze is simpel: de bladeren worden gekneusd door er met een deegroller of fles overheen te rollen en dan op de aangedane plaats gelegd. Met een medical-petshirt of een romper worden de bladeren op hun plek gehouden. Als de teef na een uurtje weer naar haar pups gaat (juist bij dreigende mastitis moeten de melkklieren goed worden uitgedronken) kan de romper weer verwijderd worden. Na het drinken kan er weer een nieuwe omslag met koolbladeren worden aangebracht.
Vaak is na enkele uren al opvallend veel verbetering zichtbaar en kan zo het gebruik van antibiotica worden vermeden.
Als de huid er weer normaal uitziet moet er wel worden gestopt met het gebruik, want de koolbladeren zorgen ook voor afname van de melkgift.

Als er sprake is van een open wond kan een omslag van koolbladeren ook erg goed werken. Dan kunnen de bladeren van te voren ook nog even in kamillethee worden gelegd om de genezing te bevorderen.


 


tekst gaat verder na de advertentie

dossier

Wellicht ook interessant